30 Mayıs 2011
Fizikçi Hugh Everett'in teorisine göre,ayni anda sonsuz sayida
paralel evren mevcut olabilir. Varyasyon sayisi sonsuz ise,
olasiligi 0 olan bir olay bile gerceklesme sansi bulabilir.
Yani o evrenlerden birinde hersey tam da istediginiz gibi
sekillenmis olabilir.
Tabii su an o evrende olmamaniz biraz kotu. Ama eger tam
olarak da o evrende oldugunuzu dusunuyorsaniz, mutlusunuz demektir.
Dusunmuyorsaniz da, sizin bir versiyonunuzun biryerlerde sizin adiniza o hayati
yasadigi ve onun da zaten aslinda siz oldugunuz fikriyle teselli bulabilirsiniz.
Dinlerin hemen hepsi bu dunyanin geciciligine vurgu yapar, aslolanin bu hayattan
sonra gelen sonsuz hayat oldugunu, bu hayatta yaptigimiz iyiliklerin ve kotuluklerin karsiligini orada alacagimizi söyler. Dinler bu sayede öne sürdükleri emir ve yasaklara uyulması için en az bir gerekçe yarattığı gibi, insanlara da çektikleri acılara karşı dayanma gücü verir. Sadece bu dusunceyle hayata tutunan cok insan var ve inanclarini paylasmiyorsaniz da inanclarindaki kararlılıktan dolayı saygınızı hakediyorlar.
Eğer bu olasılığa inanmıyorsanız, veya o kadar beklemek istemiyorsanız yahut "Bu hayatın gecici
olması illa berbat olmasını mı gerektiriyor" gibi Tanrı'nın cevaplamakta zorlanacağı bir şikayetiniz
varsa, dinin inananlarına verdiği dayanma gücünü paralel bir evrende hiç tanışmadığınız ama
mutlu olan bir "siz" in varlığında bulabilirsiniz.
Evet duruma gore bilim de kitlelerin afyonu olabiliyormus.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder